sp   sp
sp sp
sp  
sp    
     
     
 
 
 
 
sp
 
   

Dierenleed is geen kunst


Reactie artikel `Dierenleed is geen kunst`

Graag zou ik willen reageren op het artikel: `Dierenleed is geen kunst` van Ingrid van Voorhuizen (Nieuwsblad de Kennemer van 2 juni 2010)

`Principocratie: Doe wat je wilt zolang het niet ten koste gaat van onze planeet en medebewoners`.

Ingrid van Voorthuizen, ik ben het helemaal mee u eens! U hebt gesproken namens heel wat (wilde) dieren die geen stem hebben.

Dit brengt me op de mens die die stem wel gegeven is. Hoe mooi zou het zijn als aan de basis van onze samenleving op deze planeet het Principe van Vrijheid toegepast zou kunnen worden: Doe wat je wilt zolang het niet ten koste gaat van onze planeet en medebewoners`.
Dit principe impliceert alles en vooral respect.
Respect dat al begint bij het plakken van verkiezingsposters. Vandaag voor de vierde keer in anderhalve week op het bord (rotonde Laan van Broekpolder/Laan der Nederlanden) een verkiezingsposter geplakt omdat hij er dus weer afgehaald was.
Stel dat alle lijsttrekkers van de partijen het volgende gezamenlijk zouden zeggen (ik citeer uit `De nieuwe openbaringen` van Neal Donald Walsch, blz. 176):

"Dit zijn moeilijke tijden en er zijn talloze manieren om de problemen waarvoor wij staan aan te pakken. Ik heb mijn gedachten hierover en mijn tegenstanders hun gedachten. Mijn tegenstanders zijn geen boosdoeners. Zij zijn geen slechte mensen. Ze houden er gewoon andere ideeën op na dan ik. Luister zorgvuldig naar onze ideeën en kijk dan met wie van ons u het eens bent. Uiteindelijk wil ik u allen echter het volgende laten weten: Dit is Nederland en wij zijn allen 1. Wij volgen niet een betere weg, wij volgen slechts een andere weg.
Het politiek debat zou voor altijd veranderd zijn. Eindelijk is het afgelopen met het als demon voorstellen van de tegenstander. Afgelopen is het met de karaktermoord, het in twijfel trekken van motieven, alle verdraaiingen en alle kleineringen. Bij elke verkiezing treden er meerdere kandidaten naar voren, verondersteld goede burgers, wier aspiratie het is om het land te dienen. Ze willen de macht omdat ze vinden dat er bepaalde dingen moeten gebeuren en ze verschillen gewoon van mening over hoe de dingen gedaan moeten worden."

Hoe mooi zou dat ook zijn?

Karin Postma, Beverwijk.

   

 

  sp
 

 
   

Een ander licht op kerst.

Terwijl er overal binnen en buiten weer lichtjes ontstoken worden in deze donkere dagen voor kerst gaat letterlijk het licht uit voor vele (slacht) dieren.

Als klein meisje heb ik me oprecht verbaasd over het feit dat wij mensen dieren opeten. Ik kon mijn vader, als 13jarige, niet geloven toen hij op mijn vraag waar een bal gehakt van was gemaakt, antwoordde: van bal beest. Dagenlang heb ik erom gehuild en vond het onbegrijpelijk dat we al die koeien met die prachtige ogen, de grappige varkens, de o zo lieve lammetjes, de statige paarden, al die prachtige vissen, de gezellige schapen, de superzachte konijnen, de parmantige kippen, aparte kalkoenen en ga zo maar door, `gewoon` opaten! Ongelofelijk!!

Een tijd heb ik deze gruwelijke gedachte niet kunnen verdragen. Waar zijn we mee bezig op deze wereld alwaar we met zijn allen de grenzen van respect voor al wat leeft grenzeloos overschrijden???
Heb na jaren in het lijden te hebben gezeten van al die dieren het tij van mede-lijden naar mede-leven kunnen keren en licht nu dan ook mensen/kinderen voor hoe ze bewust, ten gunste van alles en iedereen en in de eerste plaats zichzelf, kunnen eten.
Tijdens de voor-lichting komen o.a. de volgende onderwerpen/vragen met betrekking tot vlees/vis eten naar voren:

Gezondheid:
Is de mens geschapen om vlees te eten? Alle beschikbare gegevens wijzen er nl. op dat er geen enkele voedings-, fysiologische- of psychologische rechtvaardiging bestaat voor het eten van vlees/vis*.

Religie:
Kerst is een christelijk feest dus om maar met Jezus te beginnen: Hij zei: `Gij zult niet doden` (mens en dier) en niet `Gij zult niet moorden`(mens). Wie zijn wij dan om wat het Goddelijke gemaakt heeft te vernietigen? Met welk recht?


Economisch:
Stoppen we simpelweg met vlees/vis eten dan zou het (schijn) wereldvoedselprobleem opgeheven kunnen worden: ipv dat het graan/soja naar de slachtdieren gaat kan het nl. naar de miljoenen kleine kinderen gaan die sterven van de honger.

Ecologisch:
De planeet zou minder vervuild worden. De vlees industrie vervuilt bv. meer dan de auto-industrie*.

Tot slot een schrijven van de Griekse wijsgeer/filosoof Pythagoras, circa 582 v. Chr. (lange tijd werden vegetariërs ook wel Phytagoreeërs genoemd).

`Zolang de mens voorgaat
levende wezens van `lagere orde`
genadeloos te vernietigen,
zal hij gezondheid noch vrede kennen.
Zolang de mens dieren slacht,
zullen de mensen ook elkaar doden.
Wie moord en smart zaait,
mag niet verwachten dat hij
liefde en vreugde oogsten zal.
De gewoonte om te doden
en dus zeker het gebruik
van vlees als voedingsmiddel
is onverenigbaar met de hoop
op duurzaam geluk
en universele wijsheid`.

Karin Postma geeft o.a. voor-lichting over bewust, ten gunste van alles en iedereen, gezond Zijn en blijven.
Meer informatie: info@regie-energie.nl www.regie-energie.nl

* Uit: Een leven lang fit. Harvey & Marilyn Diamond. 1987. Blz. 86.
* Bron: De film `Meat the truth`.

 

   

 

  sp
 

 
   

Relaas over een witte gans in niemandsland
en de gevolgen van een rotje.

Begin november zag ik een witte gans naast de A22 zitten en ik vond dat gevaarlijk zowel voor de gans als voor de mensen in de auto`s die voorbij raasden dus ik belde de dierenambulance die beloofde heen te gaan.
Een week later zag ik haar nog zitten en ik belde weer de dierenambulance die vertelde dat ze haar de vorige keer niet konden pakken maar dat ze het nog een keer zouden proberen. Weer lukte het niet.
Ik raakte geïntrigeerd door de gans en klom over het muurtje van het fietsviaduct, liep de helling af naar het driehoekige weilandje waar ze steeds zat, ging naast haar zitten en gaf haar wat brood en water. Ze was heel tam, klom bijna op mijn schoot en zat vrolijk tegen me aan te tetteren. Ik moest erg lachen om haar omdat ze, om haar te wassen, zo`n beetje IN het plastic bakje dook.
Ik was onder de indruk van de manier waarop ze zich schoon hield. Ze duikt dus bijna kopje onder in het waterbakje, gooit haar kop achterover en het aanhangende water wrijft ze razendsnel over haar rug en vleugels met de achterkant van haar nek en kop.
Hoe langer ik haar bekeek hoe mooier ik haar begon te vinden. Al die witte veren zo keurig, van super klein naar groot, gerangschikt!! Ze leek net een engel als ze haar vleugels uitspreidde.
En dan haar hemels blauwe ogen, het oranje om haar ogen heen, die oranje prachtige poten met zwemvliezen tussen haar tenen en haar perfecte oranje snavel met de zaagtandjes erin.
Als ze haar ogen dicht deed ging het onderste ooglid naar boven dicht en verscheen er een klein waaiertje van veertjes omlijst door de oranje omtrek.
En dan haar manier van lopen..zo rustig en bedaard tevens zo alert en scherp aanwezig. Alles zag en hoorde ze om haar heen. Ook hoe ze water dronk vond ik bewonderenswaardig. Ze nam een klein slokje, hief haar kop omhoog en liet de druppels naar binnen glijden en dat met een blik van …zo die heb ik weer binnen..

Het ont-spande me om bij haar te zijn en ik maakte er een gewoonte van om ongeveer om de dag bij haar langs te gaan. Als ik er aan kwam fietsen herkende ze mijn stem en kwam me luid gakkend tegemoet lopen door de helling op te klimmen. Soms zat ze al achter het muurtje van het viaduct.
Samen liepen we dan naar het weilandje beneden en alles herhaalde zich weer zoals de vorige keren: broodje voeren, water verversen. grasjes zoeken…elk grasje, hoe klein ook, pikte ze uit mijn hand.
Steevast ging ze zich na het eten en drinken uitgebreid schoonmaken. Ik kon eindeloos naar haar kijken. We speelden ook met elkaar. Als ik in mijn handen klapte ging zij haar vleugels uitslaan (of was dat toeval;). Als ik mijn lippen tuitte en haar om een kus vroeg keek ze me aan met een blik van ..ja..daaaaag…DE. Kortom we hadden echt plezier met elkaar en er ontstond een vriendschapsband.
Als ik dan weer wegging protesteerde ze luid en liep weer helemaal omhoog met me mee naar het muurtje. Soms leek het net of ze me uitzwaaide. Als ik al over het viaduct was hoorde ik nog dat ze me aan het naroepen was.
snowy
Mijn man, Klaas Koldijk, was inmiddels naar de kinderboerderij het Dierendorp in Heemkerk geweest om eens te horen of hij wat info. kon krijgen over het wel en wee van ganzen. Tot zijn verbazing kende Ruud, de leidinggevende, de gans. Hij wist te vertellen dat de gans daar eerst had gezeten met een mannetje (het was dus een vrouwtje) maar dat die verdwenen was en dat hij haar wel wilde hebben omdat hij in de kinderboerderij een alleen staand mannetje had.

Mijn vriendin Astrid had ik ondertussen gevraagd om aan de gans te vragen waarom ze daar nu zat in haar eentje. Astrid kan n.l. met alles wat energie is praten dus zeker met ganzen.
Daar kwam het volgende uit:



In gesprek met de witte gans
10-11-2011

Door: Astrid Mulder

Uitleg gegeven aan de gans dat jullie (Klaas Koldijk en Karin Postma) je zorgen maken om haar leven op de plek waar hij zich nu begeeft.

Gans:
Het is heel lief dat ze zich om mij bekommeren. Maar het is eigenlijk niet nodig. Ik heb het hier enorm naar mijn zin, lekker rustig.

En de drukke autoweg dan?

Oh, dat houdt mij niet bezig, ik begeef me vooral hier in het groen. Het is een mooie plek, waar geregeld ook andere dieren komen. We zijn blij dat er nog groene plekken als deze zijn. Door de aanwezigheid van ons dieren trachten we dit ook te stimuleren en te handhaven. We maken zo op deze wijze kenbaar hoe groot het belang van de natuur is. Zie het als dat de natuur een “natuurlijke basis” dient voor de mens . De mens en de natuur zijn één. Als er geen natuur zou zijn, dan zou de mens ook ophouden te bestaan.
Elk facet van de natuur is van belang, ook een gans als mij, op dit stukje groen.
Het “zorgen” is goed, zolang het een “natuurlijke zorg” is dat spreekt.

De gans zat daar dus om te laten zien dat dat stukje natuur ook natuur is!! En dat we zuinig moeten zijn op wat we nog hebben. Wat een boodschap..geweldig!! Daar kan Minister Bleeker met zijn zogenaamde nieuwe `Natuurwet` (2012) voorstel, een puntje aan zuigen..

Ik vroeg Astrid of ze ook wilde vragen of Snowy, zo noemde ik haar inmiddels, naar de kinderboederij wilde. Vraag het zelf maar, zei ze. Jij kan het nl ook! Iedereen kan het als je je er maar voor open stelt.

En dat deed ik:



In gesprek met de witte gans
17-11-11

Door Karin Postma

Uitleg gegeven aan de gans dat er voor haar een plekje is op de kinderboerderij in Heemskerk waar ook een wit mannetjes gans zit die alleen is dus ze is er meer dan welkom.

De gans vraagt wat een kinderboerderij is en ik leg het haar uit.
Ze zegt:
Het lijkt me erg druk daar. Het is hier, naast het lawaai van de auto`s, lekker rustig en ik ben hier vrij.
Bovendien heb ik al eens een mannetje gehad. Ik vind het niet erg om alleen te zijn.
Jij komt ook vaak bij me en dat vind ik gezellig.
Voor mij hoeft het dus niet.

Dat was dus duidelijk. Ze wilde daar Zijn en blijven.

Afgelopen vrijdagmiddag gingen mijn man en ik weer heen om bij Snowy te kijken en voor het maken van een kerstfoto van haar en mij (in mijn witte jas) zodat we die konden versturen als kerstkaart naar vrienden en bekenden tezamen met een prachtig tekeningetje van een meisje met een gans in haar armen. Eronder zouden we zetten: Dat deze kerst voor de dieren ook een feest van licht mag worden…diervriendelijke feestdagen toegewenst, Klaas en Karin.

Verder zouden we in de buurt van het muurtje op een lantaarnpaal een papier ophangen met de volgende tekst:

De Gans wil hier Zijn om te laten zien dat dit stukje (niemands) weilandje ook natuur is. De dierenambulance is op de hoogte (en geweest).
Meer info.: 0616158144, Karin.

Mensen hadden me nl al eens gevraagd hoe het zat met de gans en of ze de dierenambulance niet moesten waarschuwen, vandaar het papier met de tekst.

Terwijl we het papier aan het opplakken waren merkten we dat ze niet zoals gewoonlijk naar boven kwam maar beneden bleef. Ook zat ze niet in het weilandje maar tegen de heg aan. Vreemd..zei ik, ze zal toch niet ziek zijn??

We liepen naar haar toe en bleven verstijfd staan. Wat is dit?? Wat is ze vies?? Wat zit er op haar snavel?? Waar is haar snavel?? De helft van haar snavel was weg!!!! He??? En wat zit er een bloed op haar rug tussen haar vleugels??? Wat is er gebeurt??
Snowy zat ineengedoken zachtjes te tetteren tegen ons.
Wat moesten we doen?? Wat erg! Wat een pijn moest ze hebben. Afschuwelijk. De tranen sprongen ons in de ogen.
Arme, arme Snowy. Die prachtige witte gans was nu besmeurd met bloed en een had nu een afschuwelijke zwartgeblakerde halve snavel. Hoe lang zat ze al zo?? Woensdag was ik voor het laatst geweest. Ik gaf haar snel wat water en brood. Ze liep er gretig naar toe maar….ze kon het niet pakken en drinken door haar kapotte snavel. Het leek wel of hij weggesmolten was. Bizar.
snowy
We belden de dierenambulance. Terwijl we wachten gaf ik haar reiki. Ze leunde zwaar met haar lijfje in mijn handen en deed haar ogen dicht. De ambulance kwam gelukkig snel en we namen haar mee.

De dierenarts zag direct wat er aan de hand was: een rotje!!!! Een stompzinnig nutteloos rotje!!!!!!!!
Ze had een rotje, dat naar haar toe gegooid was opgepakt, omdat ze dacht dat het een stukje brood was en het is geëxplodeerd in haar snavel.
De dierenarts herkende nl. de manier van wegsmelten van de snavel en het zwartgeblakerde van haar tongentje. De wond op haar rug tussen haar vleugels was geen wond maar ontstaan omdat ze haar kop en snavel daar tussen de veren had gelegd om zo goed en zo kwaad, te slapen.
De dierenarts dacht dat ze het wel ging halen mits ze dit weekend weer ging eten en drinken. Een sonde, zo zei ze, is geen optie omdat ze dat dan de rest van haar leven moest hebben. Ze moest zelf weer leren eten en drinken.
Ze gaf haar met een injectie een pijnstiller en aan ons antibiotica om in haar water te doen. Mijn man en ik namen nl de verantwoording voor haar en voor de gemaakte kosten voor ons en belde tevens de kinderboerderij of ze daar verzorgt kon worden aangezien wij dat thuis met een hond en te kleine tuin niet konden doen.
Dat was goed. Ze kreeg binnen, naast de hangbuikzwijntjes, een mooi plekje met wat stro en Ruud maakt direct een broodpapje waarin hij de benodigde antibiotica deed.
Snowy wilde graag eten maar het ging niet. Ze zat verdwaasd om zich heen te kijken moe van alle gebeurtenissen. Toch in een kinderboerderij..

We namen afscheid van haar en beloofden de volgende dag te komen kijken hoe het met haar ging. Verdrietig gingen we samen naar huis.
Klaas is weer naar het weilandje gegaan waar Snowy steeds had gezeten en heeft de tekst op het papier vervangen door de volgende tekst:

De gans die hier was wilde hier Zijn om te laten zien dat dit (niemands)weilandje ook natuur is. Echter iemand vond het nodig om haar ipv een stukje brood een rotje te geven met als gevolg dat haar snavel er nu half af is.
We hebben haar, i.s.m. de dierenambulance, naar de dierenarts gebracht die zei dat ze dit weekend er door heen kan komen mits ze gaat (weer kan) eten en drinken.

Is degene, die verantwoordelijk is voor haar pijn en stress, ook zo stoer om zich te melden bij mij??
Diervriendelijke feestdagen toegewenst,
06-16158144, Karin Postma. 9-12-11

De volgende ochtend verscheen ze (weer) in mijn meditatie. Eerst werd mijn hart rood fluweel en nam de grote aan van mijn lichaam, vouwde zich open en Snowy vloog er klapwiekend uit. Ze keek me aan en samen vlogen we omhoog, hoger en hoger. Achter ons lieten we een spoor van rood fluweel na met talloze witte veren. We vlogen de hele wereld over en dekten samen alle dieren toe, die aan het lijden zijn, in welke vorm dan ook, met een rood fluwelen troostdekentje.

Die middag kwam een medewerker, van de kinderboerderij, ons al tegemoet. Hij zei: `Ze heeft nog niets gedronken of gegeten..ze kan het niet meer. Ze is aan het verhongeren en uitdrogen`. Kortom, ze was aan het lijden.
Dit kon zo niet langer en we moesten een besluit nemen. Weer had ik de dierenambulance aan de telefoon en die zouden snel komen. Ik ging naast haar zitten en voelde een steen in mijn maag. Ik moest het haar vertellen. Mijn lieve vriendin.. je gaat zo weer naar de dierenarts en die gaat je een spuitje geven zodat je gaat slapen om dood te gaan zodat je geen pijn meer hebt.
Het spijt me lieve Snowy. Er zit niets anders op.
Snowy keek me alleen maar aan en pikte wat aan een strootje.
Ik mocht mee zodat ik bij haar kon zijn.
Het was een andere dierenarts dan vrijdag maar ze zei hetzelfde. Wat jammer…zo`n mooie vogel..ze is verder nog sterk en levendig. Het is alleen haar snavel.
Ze kwam met de spuit en injecteerde de vloeistof in de buik. Snowy deed haar prachtige ogen dicht en de waaiertjes kwamen weer tevoorschijn. Ze liet haar kopje hangen en raakte in coma. Dag lieve Snowy, zei ik, bedankt voor je vriendschap.
De dierenarts luisterde naar haar hartje en ja, ze was dood.


Ik liet Snowy achter bij de mensen van de dierenambulance die me beloofd hadden haar met respect bij andere dode dieren te leggen die later zouden worden gecremeerd. Even overwoog ik nog om haar mee te nemen naar huis maar op de fiets, die nog bij de kinderboerderij stond, zou dat lastig worden.
Thuis gekomen hebben we een kaarsje aangestoken voor haar.
De volgende ochtend gingen we hardlopen om ons hoofd leeg te maken van alle gebeurtenissen samen met onze hond Sjakie. We kwamen langs de plek waar ze altijd had gezeten. Het moment dat ik langs liep voelde ik dat ze opeens naast me vloog.. ze keek me aan met een blijde blik in haar ogen. He! Snowy, gaat het goed met je?? Ja..geen pijn, honger of dorst meer. Het is hier prachtig! Dankjewel Karin!

Overpeinzing (beter gezegd over-pijn-zing)

Dit was nu toevallig een gans die gewoon zichzelf zat te zijn in dat weilandje maar wat te zeggen over al die andere prachtige dieren die gebruikt worden in de:
Vlees, vis, zuivel, proefdieren, bont/leer/wol, circus/dierentuin ed., stroop/smokkel, zwerf/huisdieren etc..- industrie??

Wezenloos en schijnbaar zonder geweten eten en gebruiken we dagelijks al deze dieren die niets terug kunnen doen en ons niets gedaan hebben.
Wat doet ons zo pijn dat we een ander (on)bewust pijn willen doen?? Hebben we niet naar de oorzaak van die pijn te gaan?? We zijn allemaal gemaakt van dezelfde energie vanuit dezelfde bron, alleen de vorm verschilt. Doe je een ander pijn dan doe je in principe jezelf dus pijn.
Pas als we ons dat bewust worden kan er een nieuwe wereld ontstaan

Het enige verschil nl. tussen ons en de dieren is dat ze geen zelf reflectie hebben. Ze zijn dus naar mijn weten zuivere liefde omdat ze alleen maar in hun hart kunnen zijn en dit is precies de reden waarom ze er zijn…als reflectie naar ons toe!!! Zij zijn onze spiegel om te laten zien hoe het ook kan!

Wat is dan volgens mij, de oplossing?
Veganisme. (Vega-enverderniks-me). Terug naar af. Terug naar het Hof van (H)Eden waar Adam en Eva groente, fruit ed. in overvloed hadden. Zo ook wij nog steeds. Alles zit in de (biologische) natuur wat we nodig hebben.

En passant lossen we dan ook een milieu, voedsel (soja gaat ipv naar de slachtdieren naar de van de honger stervende kinderen) en een gezondheidsprobleem op.

Hoe mooi zou dat zijn??

 

11-12 2011, Karin Postma.

   
  sp
 
 
   

Think it forward; een crisis- en griepprik(kel).

Naar mijn weten zijn we als bv. bladeren aan een boom, spaken in een wiel met elkaar verbonden door onze denkgeesten vanuit de kern: het Universele Bewustzijn, De Schepper en Schepping in 1, Het Leven, Liefde.
We kunnen elkaar dus beïnvloeden en ervoor kiezen een gezonde wereld, zoals die oorspronkelijk bedoeld was, te re-creëren en her-scheppen door haar gezamenlijk op te tillen vanuit het negatieve (o.a. griep, crisis etc..) naar het positieve (gezondheid, overvloed).

HOE?
* Door in gedachten, voor 3 mensen, vanuit uw hart en met uw ziel, zovaak u wilt, te zeggen dat u dankbaar bent dat ze heel, gezond, sterk en vitaal zijn en dat ze in overvloed leven (ook al is dat dus, nog, niet zo). Zie het als een schilderij voor u, voel het in elke vezel, cel die u hebt en spreek het vervolgens ook hardop uit: `Ik ben dankbaar dat ….. heel, gezond, sterk, vitaal is en dat … in overvloed leeft`.
* Stuur ze ook een kaartje waarop u uitlegt wat u gedaan hebt en vraag ze hetzelfde te doen.

Deze positieve `epidemie` zal de wereld weer in balans brengen, te beginnen bij uzelf immers `Geef en u zult ontvangen`!

Mw. K. Postma.

   
  sp
 
 
   

Wereld Project    www.PlanetProfitProof.nl

Motto: `Doe wat je wilt zolang het ten gunste is van alles en iedereen`

Doel:
Dat de consument in 1 oogopslag kan zien dmv het PlanetProfitProof wereldlogo (op het raam of via www.planetprofitproof.nl) of een bedrijf ten gunste van alles en iedereen zijn of haar diensten aan biedt.

Alles in het bedrijf is te herleiden naar een desbetreffend keurmerk.
*Dus bv een restaurant:
- verantwoord hout voor de inrichting
- verantwoord, veilig en diervriendelijk voedsel
- duurzame en verantwoorde energie etc..
*Of een schoonheidsspecialiste:
- diervriendelijke producten
- verantwoord hout voor de inrichting etc..
*Of een fabriek als Droste:
- verantwoorde chocola zonder kinderarbeid
* Of energieleveranciers:
- duurzame en verantwoorde energie etc..

Hoe:
Via de site kunnen bedrijven zich aanmelden om in aanmerking te komen voor het PlanetProfitProof wereldlogo.
Vervolgens komt het PlanetProfitProof team langs om te kijken of het bedrijf voldoet aan het motto van PlanetProfitProof.
Voldoen ze er aan dan krijgen ze, na inschrijving en betaling, het logo als raam stickervorm en op de site bij hun naam, voor een jaar aangeboden.
Waar ze aan voldoen wordt in de vorm van een keurmerk vermeldt bij hun naam op de site. In het bedrijf zelf zijn deze keurmerken ook te zien op bv op een bord, hun menukaart, visitekaartje etc..

Na dit jaar kunnen ze het PlanetProfitProof lidmaatschap verlengen voor een x bedrag mits ze nog steeds voldoen aan het motto.
Doen ze dit dan krijgen ze voor elk verlengd jaar een ster.
Doen ze dit niet meer dan wordt het logo ingenomen en worden ze van de site verwijderd.

   
  sp